เธอไม่ร้องขอความช่วยเหลือ... เธอแค่จ้องตาคนที่เคยไว้ใจ แล้วถามด้วยสายตาว่า 'ทำไม?' รุ่นพี่ที่รักเธอ ไม่ได้เล่าเรื่องการ bullied แต่เล่าเรื่องการถูกทำให้เชื่อว่า 'เธอสมควร' 💔 ทุกเฟรมคือการทิ้งระเบิดทางอารมณ์ — แล้วเราคือคนที่ยังไม่ทันกดปุ่มหนี
ฉากขึ้นบันไดที่เลือดไหลจากแขนขาวของเธอ ตัดกับเสียงหัวเราะของรุ่นพี่ที่ถือไม้เบสบอล — ความกลัวไม่ได้อยู่ที่การตี แต่อยู่ที่การคาดเดาไม่ได้ว่าครั้งหน้าจะใช้อะไร 🩸 ภาพลักษณ์ ‘เพื่อน’ ที่เปลี่ยนเป็นผู้คุมตัวแบบเงียบๆ ทำให้รุ่นพี่ที่รักเธอ กลายเป็นฝันร้ายที่สวมชุดลายวัว 🐄✨