เวอร์ชันต้นฉบับ
(พากย์เสียง) โลกหลอน แต่ผีดันสวย
หลินลู่ ชายหนุ่มธรรมดาที่ทะลุมิติสู่โลกวันสิ้นโลกซึ่งปีศาจอาละวาดไปทั่ว แต่เขากลับค้นพบว่าดวงตาของตนสามารถมองเห็น “อีกด้านของโลก” ได้ ปีศาจระดับ S และราชาอสูรที่คนอื่นเห็นเป็นความสยองนองเลือด ในสายตาเขากลับกลายเป็นสาวงามหลากสไตล์ ทั้งสาวมั่น สาวลึกลับ และสาวน้อยหน้าหวาน โลกหลอนที่ใครต่างหวาดกลัว สำหรับเขาอาจไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด
แนะนำสำหรับคุณ
รีวิวตอนนี้
ยังมีรีวิวสุดมันส์อีกเพียบ (5)
เมื่อความน่ากลัวแพ้ความน่ารัก
ใครจะคิดว่าฉากต่อสู้ในซากปรักหักพังภายใต้พระจันทร์สีเลือด จะจบลงด้วยการปลอบใจเด็กน้อย การแสดงออกของตัวละครชายที่มีทั้งความงงและความพยายามจะเข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่าย ทำเอาคนดูใจละลายไปกับความอ่อนโยนนั้น เรื่องราวใน โลกหลอน แต่ผีดันสวย ไม่ได้เน้นแค่การต่อสู้ แต่เน้นความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นท่ามกลางความวุ่นวาย ทำให้เรารู้สึกเหมือนได้เป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์นั้นจริงๆ
ปฏิกิริยาคนรอบข้างคือทีเด็ด
ชอบมากตรงที่เรื่องไม่ได้โฟกัสแค่ตัวเอก แต่เก็บรายละเอียดปฏิกิริยาของคนรอบข้างได้ดีมาก ทั้งทีมล่าปีศาจที่มองด้วยความงงงัน หรือผู้บัญชาการที่ทำช็อกจนถ้วยกาแฟแตก ฉากเหล่านี้ช่วยเติมเต็มอารมณ์ขันให้กับเรื่องราวที่ดูจริงจัง การตัดสลับระหว่างความตึงเครียดกับความฮาทำให้ โลกหลอน แต่ผีดันสวย เป็นอะไรที่ดูแล้วไม่เบื่อเลยสักนิด อยากให้ทุกคนได้ลองสัมผัสความสนุกแบบนี้บ้าง
ดีไซน์ตัวละครช่างขัดแย้งแต่ลงตัว
การออกแบบตัวละครราชินีที่เป็นทั้งปีศาจระดับสูงแต่กลับมีบุคลิกเหมือนเด็กเอาแต่ใจ เป็นอะไรที่สร้างสรรค์มาก ภาพลักษณ์ภายนอกที่ดูอันตรายแต่ข้างในเปราะบาง ทำให้เราเห็นมุมมองใหม่ๆ เกี่ยวกับคำว่า ปีศาจ ใน โลกหลอน แต่ผีดันสวย ฉากที่เธอนั่งร้องไห้กลางซากปรักหักพังพร้อมมงกุฎหนาม มันสื่อถึงความโดดเดี่ยวได้ดีมาก จนเราเองยังอยากเข้าไปกอดให้หายเศร้าเลยล่ะ
บรรยากาศเรื่องพาให้หลงใหล
โทนสีแดงของพระจันทร์และซากเมืองที่ถูกทำลาย สร้างบรรยากาศที่ดูอันตรายแต่ก็สวยงามแปลกตา แสงและเงาในเรื่องถูกใช้ได้อย่างยอดเยี่ยม ช่วยขับเน้นอารมณ์ของตัวละครได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะฉากที่พระเอกพยายามปลอบราชินีท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับ มันช่างเป็นภาพที่โรแมนติกแบบแปลกๆ ใน โลกหลอน แต่ผีดันสวย เรื่องนี้พิสูจน์แล้วว่าความน่ากลัวกับความน่ารักสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างลงตัว
ราชินีน้ำตาแตกจนโลกสั่นสะเทือน
ฉากที่ราชินีจันทราสีเลือดร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายน้ำพุ ช่างเป็นภาพที่ทั้งน่าสงสารและตลกขบขันในเวลาเดียวกัน การเปลี่ยนจากปีศาจดุร้ายมาเป็นเด็กน้อยขี้แยทำให้คนดูอย่างเราต้องอมยิ้ม โดยเฉพาะตอนที่พระเอกยื่นทิชชู่ให้แล้วเธอยังร้องต่อ บอกเลยว่าโมเมนต์นี้ใน โลกหลอน แต่ผีดันสวย คือจุดเปลี่ยนที่ทำให้ตัวละครดูมีมิติและน่าเอ็นดูสุดๆ ใครที่คิดว่าผีต้องน่ากลัวอย่างเดียว ต้องมาดูเรื่องนี้แล้วจะเปลี่ยนความคิด