พันธะร้าย ตอนที่ 4

ความเงียบก่อนพายุในมื้อเช้าที่ดูเรียบง่าย

มื้อเช้าที่ดูเหมือนจะธรรมดาแต่กลับเต็มไปด้วยแรงตึงเครียดแฝงอยู่ใต้ผิวหนัง — ผู้หญิงในชุดครีมสุดหรูนั่งจ้องหน้าชายหนุ่มด้วยสายตาที่เปลี่ยนจากอ่อนโยนเป็นเฉียบคมในพริบตา ขณะที่เขาค่อยๆ หดตัวลงในเก้าอี้ แขนกอดอกแน่นราวกับกำลังป้องกันบางสิ่งที่ไม่มีตัวตน โทรศัพท์มือถือกลายเป็นอาวุธที่เธอใช้ควบคุมจังหวะการสนทนา แม้จะไม่ได้พูดมากนัก แต่ทุกการเลื่อนนิ้วบนหน้าจอคือการส่งสัญญาณว่า ‘ฉันรู้ทุกอย่าง’ พันธะร้ายไม่ได้เริ่มจากคำพูด แต่เริ่มจากความเงียบที่ยาวนานเกินไประหว่างแก้วนมและขนมปังแผ่นเล็ก ๆ บนโต๊ะผ้าขาวสะอาด ฉากหลังที่สว่างไสวกลับยิ่งทำให้ความมืดในใจพวกเขาเด่นชัดขึ้นเรื่อย ๆ จนเมื่อเธอยืนขึ้น ท่าทางของเธอไม่ใช่การลา แต่คือการประกาศศึกอย่างสง่างาม