ฉากภายนอกจวนตระกูลกู้ในดาบเทพ ที่ตกแต่งด้วยดอกไม้สีขาวและสระน้ำนั้นดูสวยงามสงบแต่กลับให้ความรู้สึกเย็นชาและไร้ชีวิตชีวา เหมือนกับความสงบก่อนพายุที่จะมาถึง การตัดภาพจากสุสานที่เงียบเหงามายังจวนที่ดูหรูหราแต่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมสร้างความขัดแย้งที่น่าสนใจมาก
ตัวละครกู้ฟูเหรินในดาบเทพ ที่นั่งอ่านคัมภีร์อย่างสงบนั้นแสดงถึงอำนาจที่แท้จริงในจวนนี้ แม้กู้เซียงจะกลับมาแต่ดูเหมือนว่าแม่ของเธอยังคงเป็นผู้ควบคุมสถานการณ์ทั้งหมด สายตาที่มองลูกสาวโดยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ บ่งบอกถึงความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนและเย็นชาระหว่างแม่ลูกคู่นี้ได้อย่างน่ากลัว
โมเมนต์ที่กู้เซียงและกู้เฉิงฮวานยืนประจันหน้ากันในดาบเทพ นั้นช่างน่าตื่นเต้นมาก แม้จะไม่มีคำพูดแต่สายตาก็สื่อสารทุกอย่างได้ชัดเจน กู้เฉิงฮวานที่ดูไม่มั่นคงเมื่อเทียบกับกู้เซียงที่ดูมั่นคงและสง่างาม ทำให้คนดูเอาใจช่วยกู้เซียงที่จะกลับมาทวงคืนความยุติธรรมให้กับตัวเอง
การออกแบบเครื่องแต่งกายในดาบเทพ นั้นยอดเยี่ยมมาก ชุดสีฟ้าอ่อนของกู้เซียงตอนอยู่สุสานดูเรียบง่ายแต่สง่างาม พอกลับมาจวนเปลี่ยนเป็นชุดสีม่วงคลุมขนสัตว์ดูมีอำนาจขึ้นทันที ในขณะที่กู้เฉิงฮวานใส่ชุดสีชมพูดูอ่อนแอและด้อยกว่า การเปลี่ยนแปลงนี้ช่วยเล่าเรื่องราวการพัฒนาตัวละครได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเลย
ตัวละครป้าหวังในดาบเทพ นั้นน่าสนใจมาก แม้จะถือถาดผ้าขนหนูมาส่งให้ด้วยท่าทางนอบน้อม แต่แววตาและรอยยิ้มของเธอดูเหมือนจะซ่อนอะไรบางอย่างไว้ การที่กู้เซียงรับผ้าไปโดยมีสีหน้าเรียบเฉยแต่แววตาแข็งกร้าว บ่งบอกถึงความไม่ไว้วางใจระหว่างคนรับใช้กับนายหญิงได้ยอดเยี่ยมจริงๆ