ฉากเปิดเรื่องในคุกที่ดูโหดร้ายกลับกลายเป็นเวทีแสดงพลังของวูล์ฟ คิง อย่างน่าทึ่ง การที่นักโทษคนอื่นพยายามจะรังแกเขากลับจบลงด้วยการที่เขาจัดการทุกคนได้อย่างง่ายดาย ฉากนี้ในโค่นทรชน บอกเราทันทีว่าคนนี้ไม่ใช่เหยื่อ แต่คือผู้ล่าที่ซ่อนเล็บไว้ ดูแล้วรู้สึกสะใจมากที่เห็นคนที่ดูอ่อนแอที่สุดกลับแข็งแกร่งที่สุด
ใครจะคิดว่าฉากต่อสู้ในคุกจะเปลี่ยนเป็นฉากที่ทุกคนมาประคบประหงมเขาแบบนี้ จากที่คิดว่าจะมีการต่อสู้เลือดสาด กลับกลายเป็นว่าเขาชนะใจทุกคนได้ด้วยอะไรบางอย่าง เรื่องราวในโค่นทรชน ช่วงนี้ทำให้เราสงสัยว่าจริงๆ แล้วเขาเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงมีอิทธิพลขนาดนี้ในคุก การวางตัวละครแบบนี้ทำให้คนดูอยากติดตามต่อทันที
ต้องยอมรับว่าตัวละครวูล์ฟ คิง มีเสน่ห์มากแม้จะอยู่ในชุดนักโทษสีส้ม รอยยิ้มที่เขาให้ตอนท้ายฉากต่อสู้มันเยือกเย็นและน่ากลัวแต่ก็ดึงดูดมาก การแสดงออกทางสีหน้าของเขาบอกเล่าเรื่องราวได้มากกว่าคำพูด โค่นทรชน สร้างตัวละครที่มีมิติมาก ไม่ใช่แค่ผู้ร้ายธรรมดาแต่มีความลึกลับที่ทำให้เราอยากค้นหาว่าเขาทำผิดอะไรถึงมาอยู่ที่นี่
การตัดฉากไปที่ผู้หญิงในชุดสูทหน้าตึกสำนักงานทำให้เรื่องราวดูซับซ้อนขึ้นทันที เธอคือใครกันแน่ที่เกี่ยวข้องกับวูล์ฟ คิง การที่เธอมาดูเอกสารแล้วมีสีหน้ากังวลบอกใบ้ว่าเรื่องนี้มีเบื้องหลังมากกว่าแค่การติดคุกธรรมดา โค่นทรชน เล่นกับเวลาและการตัดฉากได้ดีมาก ทำให้เราต้องคอยเชื่อมโยงเรื่องราวทั้งสองส่วนเข้าด้วยกัน
ต้องชมทีมสร้างเรื่องฉากคุกที่ทำออกมาได้บรรยากาศมาก ทั้งแสงเงาที่ผ่านหน้าต่างเหล็กดัด ความสกปรกของผนัง และเตียงสองชั้นที่ดูแข็งกระด้าง ทุกอย่างช่วยเสริมให้เรารู้สึกอึดอัดไปกับตัวละคร ฉากที่วูล์ฟ คิง ถูกจุดบุหรี่ให้สูบโดยนักโทษคนอื่นมันแสดงถึงการเปลี่ยนขั้วอำนาจได้ชัดเจนมาก โค่นทรชน ใส่รายละเอียดแบบนี้ทำให้เรื่องดูมีน้ำหนัก
จากที่นักโทษทั้งสามคนดูเหมือนจะมารุมจัดการวูล์ฟ คิง แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าพวกเขายอมอยู่ใต้อำนาจเขา การที่คนนึงพันผ้าพันแผลที่หัว อีกคนพันมือ และอีกคนคอยนวดไหล่ให้ มันบอกเล่าเรื่องราวของการยอมรับโดยไม่ต้องพูดอะไรออกมาเลย โค่นทรชน สื่อสารผ่านภาษากายได้ดีมาก ทำให้คนดูเข้าใจสถานการณ์ทันทีโดยไม่ต้องมีคำบรรยาย
ชอบวิธีที่เรื่องค่อยๆ สร้างความตึงเครียดจากฉากที่ตำรวจหญิงพาเขามาขัง แล้วค่อยๆ ปล่อยให้เห็นปฏิกิริยาของนักโทษคนอื่นที่จ้องมองเขาเหมือนเหยื่อ แต่แล้วทุกอย่างก็พลิกกลับเมื่อเขาแสดงฝีมือออกมา การสร้างอารมณ์แบบนี้ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนนั่งอยู่บนม้านั่งในคุกด้วยกัน โค่นทรชน รู้วิธีเล่นกับอารมณ์คนดูได้ดีมาก
ตำรวจหญิงที่พาเขาเข้าคุกดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์บางอย่างกับเขา รอยยิ้มที่เธอให้ก่อนจากกันมันมีความหมายอะไรซ่อนอยู่หรือเปล่า การที่เธอปรากฏตัวอีกครั้งในฉากนอกคุกในบทบาทที่ดูเป็นทางการมากขึ้นทำให้เราสงสัยว่าเธออาจจะเป็นคนที่ช่วยเขาจากภายใน โค่นทรชน สร้างตัวละครหญิงที่มีพลังและไม่เป็นแค่ตัวประกอบธรรมดา
ฉากสุดท้ายที่วูล์ฟ คิง ยืนขึ้นแล้วหันหลังให้กล้องเห็นเลขนักโทษชัดเจน มันเหมือนเป็นการประกาศว่าเขาคือเจ้าของพื้นที่นี้จริงๆ การที่เขามองกล้องด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยทำให้คนดูรู้สึกเหมือนถูกท้าทายให้ติดตามดูต่อว่าเรื่องราวจะเป็นยังไง โค่นทรชน จบแต่ละฉากได้มีชั้นเชิงมาก ทำให้เราต้องกดดูตอนต่อไปทันที
ชุดนักโทษสีส้มที่ดูเหมือนจะเหมือนกันหมด แต่จริงๆ แล้วแต่ละคนใส่ไม่เหมือนกัน วูล์ฟ คิง ใส่ชุดที่ดูเรียบร้อยกว่าคนอื่น ในขณะที่นักโทษคนอื่นมีรอยเปื้อนและขาดวิ่น การแต่งกายแบบนี้บอกสถานะและบุคลิกของตัวละครได้โดยไม่ต้องพูด โค่นทรชน ใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ทำให้เรื่องดูมีคุณภาพและน่าเชื่อถือมากขึ้น
รีวิวตอนนี้
ดูเพิ่มเติม