PreviousLater
Close

อัศวินวาตภัย ตอนที่ 7

2.0K2.1K

อัศวินวาตภัย

ลีโอนอร์ สตอร์ม ผู้ขี่พายุชนะสงครามจักรวรรดิและได้เป็นราชาอัศวิน แต่แดนพายุถูกโจมตี ภรรยาของเขาบาดเจ็บสาหัส เธอขอให้เขาละทิ้งการล้างแค้นและให้ลูกสาวเติบโตอย่างสงบ ลีโอนอร์ปิดผนึกพลังซ่อนตัวเป็นคนดูแลม้า สิบแปดปีต่อมาลูกสาวเซอรีนเป็นผู้บัญชาการอัศวิน มุ่งหาความจริงการตายของแม่ จูเลียน ไนติงเกล ศิษย์เอกวิชาดาบหมอกเทานำทัพบุกทำให้เซอรีนปางตาย เมื่อผนึกใกล้แตก ลีโอนอร์คว้าดาบฟันอสูร ตัวตนคนดูแลม้าขี้ขลาดที่ลูกสาวดูแคลนถูกเปิดโปงว่าแท้จริงคือราชาอัศวินในตำนาน
  • Instagram
แนะนำล่าสุด

รีวิวตอนนี้

ดูเพิ่มเติม

ดาบสีฟ้าเปลี่ยนทุกอย่าง

ฉากที่อัศวินวาตภัย ดึงดาบออกมาแล้วแสงสีฟ้าพุ่งขึ้นฟ้าคือจุดพีคที่สุด! จากดวลธรรมดาๆ กลายเป็นการต่อสู้ระดับเทพเจ้าทันที บรรยากาศในสนามประลองที่เปียกฝนทำให้การต่อสู้ดูสมจริงและดิบเถื่อนมาก การแสดงสีหน้าของนางเอกตอนใช้พลังคือกินใจสุดๆ

การต่อสู้ที่สมจริงและดุเดือด

ชอบมากที่เรื่อง อัศวินวาตภัย ไม่ใช้ภาพกราฟิกคอมพิวเตอร์จนล้น แต่เน้นการต่อสู้ด้วยดาบจริงๆ เสียงเหล็กกระทบกันฟังแล้วขนลุก ฉากวิ่งเข้าหากันกลางสายฝนคืองานภาพที่สวยมาก ดูแล้วรู้สึกเหมือนเราไปยืนอยู่ตรงนั้นจริงๆ อยากให้ฉากแบบนี้มีเยอะๆ ในตอนต่อไป

พลังเวทที่ควบคุมไม่ได้

ตอนจบที่นางเอกพยายามสร้างโล่พลังแต่โดนโจมตีจนล้มลง ทำให้เห็นเลยว่าพลังของ อัศวินวาตภัย มันอันตรายแค่ไหน การที่เธอต้องต่อสู้กับสัตว์ประหลาดในพายุฝนทั้งที่บาดเจ็บคือฉากที่บีบหัวใจมาก ดูแล้วลุ้นจนตัวเกร็ง อยากให้เธอผ่านพ้นไปได้

รอยยิ้มปริศนาของพระเอก

ฉากสุดท้ายที่พระเอกยิ้มทั้งที่มีเลือดเต็มหน้า มันสื่ออะไรได้หลายอย่างมาก อาจจะเป็นความภูมิใจหรือความแค้นที่ซ่อนอยู่ เรื่อง อัศวินวาตภัย เล่นกับอารมณ์ตัวละครได้ดีมาก แค่รอยยิ้มเดียวก็ทำให้เราสงสัยแล้วว่าตอนต่อไปเขาจะทำอะไรต่อ น่าติดตามสุดๆ

ชุดเกราะที่ละเอียดทุกกระเบียด

ต้องชมทีมคอสตูมของ อัศวินวาตภัย ว่าทำออกมาได้สวยมาก ลวดลายบนเกราะทองของนางเอกกับเกราะดำของพระเอกตัดกันชัดเจน แสงสะท้อนบนโลหะตอนฝนตกคืองานภาพระดับภาพยนตร์ ดูแล้วรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ของยุคกลางจริงๆ คุ้มค่ากับการรอคอย

พายุสัตว์ประหลาดที่น่ากลัว

ฉากที่พายุสีดำก่อตัวเป็นหัวสัตว์ประหลาดคือไอเดียที่บ้ามาก! ในเรื่อง อัศวินวาตภัย เขาไม่กลัวที่จะทำฉากแฟนตาซีจัดๆ เสียงคำรามที่ดังออกมาจากเมฆทำให้ขนลุกซู่ นางเอกต้องสู้กับสิ่งที่มองไม่เห็นชัดเจนคือความท้าทายที่แท้จริง ดูแล้วตื่นเต้นมาก

ความเหนื่อยล้าที่เห็นชัด

ชอบที่ตัวละครใน อัศวินวาตภัย ไม่ได้สู้แบบไม่เหนื่อย เห็นเหงื่อและรอยฟกช้ำชัดเจน โดยเฉพาะฉากที่พระเอกหายใจหอบหลังจากโดนเตะ คือมันสมจริงมาก ไม่ใช่ซูเปอร์ฮีโร่ที่เจ็บแล้วหายทันที ความสมจริงแบบนี้ทำให้เรารู้สึกอินกับตัวละครมากขึ้น

ฉากสโลว์โมชั่นที่กินใจ

จังหวะที่ดาบจะฟันลงมาแล้วภาพช้าลง ในเรื่อง อัศวินวาตภัย ทำออกมาได้ดีมาก ทำให้เราเห็นแววตาของนางเอกชัดเจนว่าเธอตัดสินใจอะไรตอนนั้น ดนตรีประกอบที่เงียบลงแล้วเน้นเสียงหายใจคือการเล่นกับอารมณ์คนดูที่เก่งมาก ฉากนี้ดูซ้ำกี่ทีก็ยังตื่นเต้น

ปมขัดแย้งที่ยังไม่จบ

ดูจบแล้วรู้สึกเลยว่าเรื่อง อัศวินวาตภัย เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น ปมระหว่างสองตระกูลยังแก้ไม่เสร็จ แถมยังมีพลังเวทใหม่ๆ โผล่มาอีก การที่พระเอกกับนางเอกต้องมาสู้กันเองทั้งที่เคยเป็นพวกเดียวกันคือดราม่าที่เข้มข้นมาก อยากรู้แล้วว่าใครจะชนะจริงๆ

บรรยากาศสนามประลองที่อึมครึม

ท้องฟ้าสีเทาและพื้นสนามที่เปียกน้ำใน อัศวินวาตภัย สร้างบรรยากาศการต่อสู้ที่กดดันมาก มันไม่ใช่สนามประลองที่สดใสแต่เต็มไปด้วยความตายและเลือด เสียงฝนตกตลอดฉากทำให้รู้สึกหนาวเหน็บตามตัวละครไปด้วย งานสร้างบรรยากาศเรื่องนี้ทำได้ดีเยี่ยมจริงๆ