ฉากเปิดเรื่องช่างบีบหัวใจเหลือเกิน องค์หญิงในชุดขาวที่มีรอยแผลบนใบหน้าดูเปราะบางจนน่าใจหาย แต่แววตาของเธอกลับซ่อนความมุ่งมั่นบางอย่างไว้ การเผชิญหน้ากับชายหนุ่มในชุดสีน้ำเงินเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่มองด้วยตาเปล่าก็รู้สึกได้ เหมือนมีปมขัดแย้งใหญ่หลวงซ่อนอยู่เบื้องหลังความเงียบงันนี้
จากหญิงสาวผู้ถูกทำร้ายใน องค์หญิงใหญ่ทวงศักดิ์ศรี สู่หญิงผู้ทรงอำนาจในชุดดำทอง การเปลี่ยนแปลงนี้ช่างน่าทึ่ง! ฉากที่เธอเดินเข้ามาในห้องโถงพร้อมแสงสว่างสาดส่อง ทำให้รู้สึกเหมือนราชินีผู้กลับคืนบัลลังก์จริงๆ รอยยิ้มมุมปากของเธอตอนท้ายช่างเย็นชาและทรงพลังจนขนลุก
ชอบการถ่ายทำระยะใกล้ที่จับอารมณ์ตัวละครได้ละเอียดมาก โดยเฉพาะฉากที่ซูมเข้าไปที่ดวงตาขององค์หญิง ตอนแรกมีแต่ความเจ็บปวดและน้ำตา แต่พอตัดภาพมาตอนท้าย ดวงตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและแผนการบางอย่าง ผู้กำกับรู้วิธีใช้ภาษากายเล่าเรื่องโดยไม่ต้องพึ่งคำพูดเยอะเลย
ต้องยกนิ้วให้ทีมอาร์ตไดเรกเตอร์ ฉากวังจีนโบราณในเรื่อง องค์หญิงใหญ่ทวงศักดิ์ศรี สวยงามและอลังการมาก ทั้งแสงเงาที่ลอดผ่านหน้าต่างไม้ ฉากหลังที่เป็นจอภาพวาดเสือ และเครื่องแต่งกายที่วิจิตรบรรจง ทุกเฟรมเหมือนภาพวาดที่มีชีวิต ชวนให้จมดิ่งไปกับบรรยากาศยุคโบราณจริงๆ
ความสัมพันธ์ระหว่างสามตัวละครหลักน่าสนใจมาก ชายหนุ่มในชุดน้ำเงินดูจะมีความรู้สึกซับซ้อนต่อองค์หญิง ในขณะที่ชายชราในชุดแดงดูเป็นผู้มีอำนาจที่คอยจับตามอง การที่องค์หญิงต้องกัดฟันสู้ทั้งที่มีรอยแผล ชวนให้สงสัยว่าเธอต้องผ่านอะไรมาบ้าง และใครกันแน่ที่เป็นศัตรูตัวจริง
ตอนแรกนึกว่าเรื่องจะเศร้าตลอด แต่พอเข้าช่วงกลางเรื่องกลับกลายเป็นการทวงคืนอำนาจที่สะใจมาก! ฉากที่องค์หญิงสวมชุดดำทองแล้วเดินนำหน้าข้าราชบริพาร ช่างเป็นภาพที่แสดงถึงชัยชนะอย่างชัดเจน การเปลี่ยนจากเหยื่อเป็นผู้ล่าใน องค์หญิงใหญ่ทวงศักดิ์ศรี ทำได้เนียนและน่าติดตามสุดๆ
สังเกตไหมว่าตอนแรกมือขององค์หญิงกำแน่นจนสั่น แสดงถึงความกลัวหรือความโกรธที่เก็บกด แต่พอมาถึงฉากท้าย มือของเธอกลับถือม้วนหนังสืออย่างมั่นคงและสง่างาม รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้แหละที่ทำให้ตัวละครมีมิติและน่าเชื่อถือมากขึ้น เป็นงานแสดงที่ละเอียดอ่อนมาก
การใช้แสงในเรื่องนี้สุดยอดมาก ฉากแรกๆ ที่องค์หญิงทุกข์ทรมาน แสงจะสลัวและทึบ แต่พอเธอเริ่มกลับมามีอำนาจ แสงสว่างจะสาดส่องลงมาเหมือนสวรรค์เข้าข้าง โดยเฉพาะฉากที่เธอเดินออกมาจากประตูใหญ่พร้อมแสงด้านหลัง ช่างเป็นสัญลักษณ์ของการเกิดใหม่ที่สวยงามและทรงพลัง
ชอบตัวละครองค์หญิงในเรื่อง องค์หญิงใหญ่ทวงศักดิ์ศรี มาก เธอไม่ได้ร้องไห้ขอความเห็นใจ แต่ใช้ความเจ็บปวดเป็นแรงผลักดันให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น ฉากที่เธอแต่งองค์ทรงเครื่องอย่างวิจิตรแล้วออกไปเผชิญหน้ากับข้าราชบริพาร แสดงให้เห็นว่าผู้หญิงเมื่อตัดสินใจจะลุกขึ้นสู้ ก็สวยงามและน่าเกรงขามที่สุด
ดูมาทั้งเรื่องจนมาถึงฉากนี้ รู้สึกโล่งอกแทนองค์หญิงจริงๆ จากคนที่ถูกมองข้ามและทำร้าย กลับกลายเป็นผู้ที่ยืนอยู่จุดสูงสุดและสั่งการทุกคนได้ ฉากที่ข้าราชบริพารก้มหัวให้เธอคือเครื่องยืนยันความสำเร็จ การเดินเรื่องจากจุดต่ำสุดสู่จุดสูงสุดทำได้น่าประทับใจและคุ้มค่าการรอคอย
รีวิวตอนนี้
ดูเพิ่มเติม