ฉากเปิดเรื่องด้วยบรรยากาศริมแม่น้ำยามค่ำคืนที่ดูวังเวง แต่พอเห็นผู้หญิงในชุดสูทดำเหยียบอกผู้ชายคนนั้นเท่านั้นแหละ ขนลุกซู่ทันที! สายตาของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความโกรธแค้นที่สะสมมานาน มันไม่ใช่แค่การแก้แค้นธรรมดา แต่มันคือการทวงคืนความยุติธรรมที่หายไป เรื่องราวใน รักยังไม่ทันเอ่ย ดูจะซับซ้อนกว่าที่คิดมาก เพราะปฏิกิริยาของหญิงชราที่วิ่งเข้ามาห้ามแสดงว่ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งซ่อนอยู่
ดูสีหน้าของผู้หญิงในชุดสูทดำตอนร้องไห้แล้วใจสลายจริงๆ เธอต้องผ่านอะไรมาบ้างถึงได้กลายเป็นคนเข้มแข็งขนาดนี้? การที่เธอสามารถกดผู้ชายคนนั้นลงกับพื้นได้ทั้งที่ดูบอบบาง แสดงให้เห็นว่าพลังขับเคลื่อนของเธอไม่ใช่พละกำลัง แต่เป็นความเจ็บปวดในหัวใจ ฉากนี้ใน รักยังไม่ทันเอ่ย ทำออกมาได้ทรงพลังมาก โดยเฉพาะตอนเธอกรีดร้องออกมา มันเหมือนเสียงร้องไห้ของวิญญาณที่แตกสลาย
ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครทั้งสามคนน่าสนใจมาก หญิงชราที่ดูเป็นแม่หรือผู้ใหญ่น่าเคารพ กลับต้องมาเห็นภาพลูกหรือคนใกล้ชิดถูกทำร้ายแบบนี้ ส่วนผู้หญิงชุดดำก็ดูเหมือนจะมีความแค้นส่วนตัวต่อผู้ชายคนนั้น ฉากดราม่าใน รักยังไม่ทันเอ่ย เรื่องนี้เล่นกับอารมณ์คนดูได้ดีมาก โดยเฉพาะตอนที่หญิงชราพยายามวิ่งเข้าไปห้ามแต่ถูกกันไว้ มันทำให้เราสงสัยว่าจริงๆ แล้วใครกันแน่ที่เป็นผู้ถูกกระทำ
ต้องยกนิ้วให้นักแสดงทุกคน โดยเฉพาะผู้หญิงในชุดสูทดำที่แสดงอารมณ์ได้หลากหลายมาก จากความเย็นชาตอนเหยียบอก ไปจนถึงความเจ็บปวดตอนร้องไห้ สีหน้าและแววตาของเธอเล่าเรื่องราวได้โดยไม่ต้องใช้คำพูด ส่วนผู้ชายที่ถูกเหยียบก็แสดงอาการเจ็บปวดได้สมจริงมาก ทำให้ฉากนี้ใน รักยังไม่ทันเอ่ย ดูน่าติดตามและลุ้นระทึกจนจบ
การเลือกสถานที่ถ่ายทำริมแม่น้ำยามค่ำคืนกับแสงไฟจากเมืองที่อยู่ไกลๆ สร้างบรรยากาศที่กดดันและวังเวงได้ดีมาก เสียงลมและเสียงน้ำที่กระทบฝั่งยิ่งเพิ่มความตึงเครียดให้ฉากนี้ ใน รักยังไม่ทันเอ่ย ผู้กำกับใช้สภาพแวดล้อมช่วยเล่าเรื่องได้ดีมาก ทำให้เรารู้สึกเหมือนยืนอยู่ตรงนั้นจริงๆ และสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของตัวละครทุกตัว
ดูจากปฏิกิริยาของหญิงชราแล้ว ฉันคิดว่าเธอต้องรู้เรื่องราวทั้งหมดมาก่อน แต่ทำไมเธอถึงไม่หยุดเรื่องนี้ตั้งแต่แรก? หรือว่าเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เกิดขึ้น? ฉากนี้ใน รักยังไม่ทันเอ่ย ทิ้งคำถามไว้ให้คนดูคิดตามมาก โดยเฉพาะตอนที่เธอพยายามอธิบายอะไรบางอย่างให้ผู้หญิงชุดดำฟัง แต่ดูเหมือนว่าจะสายเกินไปแล้ว
แม้ว่าฉากนี้จะดูรุนแรงและเต็มไปด้วยความแค้น แต่ฉันคิดว่าแก่นแท้ของ รักยังไม่ทันเอ่ย น่าจะเกี่ยวกับการให้อภัยและการเริ่มต้นใหม่ การที่ผู้หญิงชุดดำร้องไห้ขณะทำร้ายผู้ชายคนนั้น แสดงว่าในใจเธอยังมีความรักหรือความหวังบางอย่างอยู่ มันไม่ใช่ความเกลียดชังล้วนๆ แต่เป็นความเจ็บปวดที่เปลี่ยนรูปไป
ฉากผู้หญิงในชุดสูทดำเหยียบอกผู้ชายคนนั้นจะติดอยู่ในหัวฉันไปอีกนานมาก มันทั้งรุนแรงและสวยงามในเวลาเดียวกัน การถ่ายทำที่ใช้มุมกล้องต่ำทำให้เห็นถึงความเหนือกว่าของเธอ ส่วนแสงไฟที่ส่องลงมาบนใบหน้าของเธอทำให้ดูคล้ายเทพีแห่งความยุติธรรม ใน รักยังไม่ทันเอ่ย ฉากนี้ถือเป็นไฮไลท์ที่ไม่มีใครลืมได้แน่นอน
ดูแล้วรู้สึกเหมือนอารมณ์ของตัวเองถูกดึงไปตามตัวละครทุกจังหวะ จากความตกใจตอนเห็นฉากเปิด ไปจนถึงความสงสารตอนเห็นผู้หญิงชุดดำร้องไห้ และสุดท้ายก็รู้สึกโล่งใจตอนหญิงชราวิ่งเข้ามาห้าม ใน รักยังไม่ทันเอ่ย ผู้สร้างรู้วิธีเล่นกับอารมณ์คนดูได้ดีมาก ทำให้เราไม่สามารถละสายตาจากหน้าจอได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว
เรื่องราวใน รักยังไม่ทันเอ่ย เรื่องนี้ทำให้ฉันคิดถึงปัญหาในชีวิตจริงมากมาย บางครั้งความแค้นก็ทำให้เราทำสิ่งที่เราไม่เคยคิดว่าจะทำ และบางครั้งการให้อภัยก็ยากกว่าการแก้แค้นเสียอีก ฉากนี้สอนให้เรารู้ว่าไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหน เราต้องไม่สูญเสียความเป็นมนุษย์ไป และต้องหาทางออกที่สร้างสรรค์มากกว่าการทำร้ายกัน
รีวิวตอนนี้
ดูเพิ่มเติม