ฉากเปิดเรื่อง อินทรีทมิฬ ด้วยภาพพระอาทิตย์ตกเหนือฐานทัพช่างงดงามแต่แฝงความน่ากลัว บรรยากาศเงียบสงบก่อนพายุเข้าทำให้คนดูรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก การตัดต่อจากภาพกว้างสู่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของทหารที่ทำภารกิจปกติ ทำให้รู้ว่าหายนะกำลังจะมาถึงจริงๆ
ดูแล้วจุกอกมากกับฉากที่ฐานทัพถูกโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัว เสียงระเบิดและภาพไฟลุกไหม้เครื่องบินทำให้รู้สึกถึงความสูญเสียอย่างมหาศาล ตัวละครอย่าง อดัม มิลเลอร์ ที่พยายามสั่งการแต่ทำอะไรไม่ได้มากพอ สะท้อนความไร้พลังของมนุษย์เมื่อเผชิญหน้ากับหายนะที่วางแผนมาอย่างดี
ท่ามกลางความวุ่นวายและการล่มสลายของฐานทัพ การปรากฏตัวของ เจมส์ เวย์น บนมอเตอร์ไซค์กลางสมรภูมิคือฉากที่พีคที่สุด! ความเท่และความกล้าหาญของเขาทำให้คนดูมีกำลังใจ แม้จะรู้ว่าสถานการณ์แย่แค่ไหน แต่การที่เขาตั้งมั่นจะสู้ต่อทำให้เรื่อง อินทรีทมิฬ น่าติดตามขึ้นทันที
ต้องยกนิ้วให้ทีมเอฟเฟกต์ ฉากเครื่องบินรบไล่ล่าและการยิงต่อสู้บนพื้นดินทำออกมาได้สมจริงมาก เสียงปืนและแรงระเบิดทำให้คนดูรู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์จริง โดยเฉพาะฉากที่ เจมส์ เวย์น ยิงเครื่องบินตกด้วยปืนกลหนัก คือฉากในฝันของคนชอบหนังแอ็คชั่นเลย
ฉากหลังสงคราม ๒ สัปดาห์ ในห้องนอนทหารที่ดูเงียบเหงาแต่เต็มไปด้วยความตึงเครียด การที่ เจมส์ เวย์น ต้องมาถูกรังแกโดยเพื่อนทหารด้วยกันเองทั้งที่เพิ่งผ่านนรกมา มันสะท้อนให้เห็นว่าสงครามไม่ได้จบแค่ในสนามรบ แต่มันยังตามหลอกหลอนถึงในค่ายทหารด้วย ช่างเศร้าใจจริงๆ
นักบินศัตรูที่ปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยขณะทิ้งระเบิด คือตัวร้ายที่สร้างความแค้นได้สุดยอดมาก แม้จะไม่มีบทพูดมากแต่สีหน้าและแววตาสะท้อนความโหดเหี้ยมได้ชัดเจน การสร้างตัวละครแบบนี้ทำให้คนดูอยากเอาใจช่วยพระเอกมากขึ้นเป็นเท่าตัว
โทนสีส้มแดงของพระอาทิตย์ตกที่ตัดกับควันดำจากไฟไหม้ คืองานภาพที่สวยและสื่ออารมณ์ได้ทรงพลังมาก ผู้กำกับใช้แสงเงาได้ดีมาก โดยเฉพาะฉากที่ เจมส์ เวย์น ขี่มอเตอร์ไซค์พุ่งชนเครื่องบินท่ามกลางแสงไฟ คือภาพที่จำไปจนตายเลยจริงๆ อินทรีทมิฬ ทำออกมาได้ดีมาก
ฉากจบที่ เจมส์ เวย์น ถูกกลั่นแกล้งแต่ยังนิ่งสงบและมองด้วยสายตาแหลมคม ทำให้รู้ว่าเรื่องนี้ยังไม่จบแค่นี้ ความแค้นและการต่อสู้ภายในค่ายทหารน่าจะเป็นปมใหญ่ในตอนที่เหลือ คนดูอย่างเราต้องรอดูว่าเขาจะจัดการกับพวกนี้อย่างไร
ดนตรีประกอบในช่วงสงครามที่เร่งเร้าและหนักหน่วง เข้ากับภาพระเบิดและเสียงปืนได้ลงตัวมาก แต่พอตัดมาฉากในห้องนอน ดนตรีกลับเงียบลงจนได้ยินแค่เสียงลมหายใจ ทำให้รู้สึกถึงความโดดเดี่ยวของตัวละครได้ชัดเจน งานเสียงเรื่องนี้ทำได้ดีมาก
สิ่งที่ชอบที่สุดใน อินทรีทมิฬ คือการแสดงให้เห็นว่าความกล้าหาญไม่ใช่แค่การสู้ในสนามรบ แต่คือการทนต่อการถูกกดขี่และยืนหยัดในความถูกต้อง เจมส์ เวย์น คือตัวอย่างของทหารที่แท้จริง แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้าแต่จิตวิญญาณยังแข็งแกร่งเสมอ
รีวิวตอนนี้
ดูเพิ่มเติม