การเดินสวนกันของตัวละครทั้งสามคนในโรงพยาบาลสร้างดราม่าได้สุดยอดมาก พระเอกในชุดดำดูเย็นชาแต่แววตากลับสั่นไหวเมื่อเห็นนางเอกกับชายอีกคน ส่วนเพื่อนสนิทในชุดสีเทาก็พยายามเตือนสติแต่ดูเหมือนจะสายไปแล้ว ฉากนี้ในลิขิตรักแห่งฮีลเลอร์ บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาษากายได้ดีเยี่ยมโดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะเลย
รายละเอียดเล็กๆ อย่างนามบัตรสีดำทองกลายเป็นกุญแจสำคัญของเรื่อง นางเอกกำมันไว้แน่นขณะเดินในโรงพยาบาล แสดงให้เห็นว่าเธอเก็บความทรงจำนั้นไว้เป็นอย่างดี การที่พระเอกหยิบกำไลข้อมือออกมาดูในตอนท้ายยิ่งตอกย้ำว่าทั้งคู่มีความเชื่อมโยงกันลึกซึ้งเกินกว่าจะลืมลงง่ายๆ ในลิขิตรักแห่งฮีลเลอร์
ชอบการแสดงสีหน้าของพระเอกมาก โดยเฉพาะตอนที่ยืนมองนางเอกเดินจากไปกับผู้ชายคนอื่น แววตาที่เจ็บปวดแต่พยายามเก็บอารมณ์ไว้ได้อย่างแนบเนียน เพื่อนสนิทต้องมาดึงแขนถึงจะหลุดจากภวังค์ ฉากนี้ในลิขิตรักแห่งฮีลเลอร์ ทำให้คนดูรู้สึกร่วมไปกับความทุกข์ของตัวละครได้อย่างเต็มที่
การตัดสลับระหว่างปัจจุบันกับเหตุการณ์เมื่อหนึ่งเดือนก่อนทำได้ดีมาก ทำให้เราเข้าใจปมด้อยของตัวละครได้ทันที เลือดบนผ้าปูที่นอนสีขาวบริสุทธิ์เป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ที่สูญเสียไป การที่พระเอกทิ้งนามบัตรไว้เหมือนเป็นการรับผิดชอบแต่ก็ทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับความจริงเพียงลำพังในลิขิตรักแห่งฮีลเลอร์
ตอนจบที่พระเอกหยิบกำไลข้อมือออกมาดูแล้วมองตามหลังนางเอกไป ช่างเป็นฉากที่ทิ้งปมไว้ให้คนดูติดตามต่ออย่างใจจดใจจ่อ ความสัมพันธ์ของทั้งสามคนจะเป็นอย่างไรต่อไป เพื่อนสนิทจะช่วยให้พระเอกตามนางเอกกลับมาได้ไหม หรือจะต้องเสียเธอไปตลอดกาล ต้องรอดูตอนต่อไปของลิขิตรักแห่งฮีลเลอร์