ชอบมากที่เรื่องไม่ยืดเยื้อ พระเอกจัดการพวกอันธพาลได้รวดเร็วและเด็ดขาดมาก ฉากที่พวกมันถูกจับกดพื้นแล้วมองด้วยความเจ็บปวดมันสะใจคนดูสุดๆ การแสดงออกของตัวร้ายที่เปลี่ยนจากก้าวร้าวเป็นหวาดกลัวทำให้เห็นอำนาจของพระเอกชัดเจน เป็นฉากที่ดูแล้วรู้สึกโล่งใจที่นางเอกปลอดภัยแล้ว
ฉากในห้องนอนของลิขิตรักแห่งฮีลเลอร์ น่าสนใจตรงที่ไม่ได้มีเสียงดัง แต่ความตึงเครียดกลับพุ่งสูงมาก พระเอกยืนนิ่งๆ แต่นางเอกนั่งก้มหน้า บรรยากาศอึดอัดจนแทบจะขาดหายใจ การที่พระเอกไม่พูดอะไรแต่สายตาก็ดูเหมือนจะพูดทุกอย่าง ทำให้คนดูต้องเดาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ เป็นการเล่นกับอารมณ์คนดูที่เก่งมาก
ชอบการแสดงของนางเอกมาก จากตอนแรกที่อยู่ในสถานการณ์อันตรายจนตัวสั่น พอมาอยู่ในห้องปลอดภัยกลับเปลี่ยนเป็นความน้อยใจและกังวล สีหน้าที่พยายามซ่อนความรู้สึกแต่ดวงตากลับบอกทุกอย่าง ทำให้เห็นถึงความเปราะบางของเธอ การที่เธอพยายามจะอธิบายอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดไปมา ทำให้คนดูอยากเข้าไปกอดเธอจริงๆ
ดูลิขิตรักแห่งฮีลเลอร์ แล้วต้องยอมรับว่าเคมีของคู่นี้แรงมาก แค่ยืนอยู่ใกล้กันก็รู้สึกถึงแรงดึงดูด ฉากที่พระเอกเดินโอบเอวนางเอกกลับบ้านท่ามกลางถนนที่ว่างเปล่า มันโรแมนติกและอบอุ่นมาก แม้จะไม่มีบทพูดเยอะแต่ภาษากายบอกทุกอย่างว่าเขารักและห่วงเธอแค่ไหน คนดูจิกหมอนตามเลยจริงๆ
ฉากจบในห้องนอนทิ้งปมไว้ให้คนดูคิดเยอะมาก พระเอกที่ดูเข้มงวดกับนางเอกที่ดูผิดอะไรบางอย่าง ทำให้เกิดคำถามว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดูเหมือนจะซับซ้อนกว่าที่เห็น การที่พระเอกมองเธอด้วยสายตาที่ทั้งรักทั้งกังวล ทำให้คนดูอยากติดตามตอนต่อไปทันทีว่าความจริงคืออะไร