ตอนที่พระนางเรียกปลาแสงทองออกมาจากน้ำ ช็อตนี้สวยจนตะลึง แสงสีทองสะท้อนกับชุดขาวดูขลังมาก เป็นฉากที่ใช้เทคนิคพิเศษได้เนียนตาและไม่ดูเกินจริงเลยสักนิด เรื่อง รักลิขิตฟ้า เซียนลิขิตใจ ฉากนี้คือจุดพีคที่ทำให้รู้ว่าพลังรักมันยิ่งใหญ่แค่ไหน
ตัวละครองครักษ์ที่ยืนถือดาบอยู่ข้างๆ มีรอยยิ้มที่ดูจริงใจมาก เหมือนเขารู้สึกดีที่ได้เห็นเจ้านายมีความสุข มุมกล้องที่จับภาพเขายิ้มกว้างแล้วกอดอกมันสร้างบรรยากาศผ่อนคลายได้ดีมาก เป็นรายละเอียดเล็กๆ ใน รักลิขิตฟ้า เซียนลิขิตใจ ที่ทำให้เรื่องดูมีมิติขึ้น
ชอบดีไซน์มงกุฎเงินของพระเอกมาก มันดูหรูหราแต่ไม่รกรุงรัง เส้นสายที่ละเอียดอ่อนเข้ากับชุดขาวได้สมบูรณ์แบบ เวลาเขาขยับหัวแล้วพู่ระย้าไหวเบาๆ มันดูมีเสน่ห์มาก การใส่ใจรายละเอียดเครื่องแต่งกายใน รักลิขิตฟ้า เซียนลิขิตใจ ถือว่าทำออกมาได้ดีเยี่ยม
ฉากหลังที่เป็นศาลาไม้ริมน้ำกับผ้าคลุมสีฟ้าอ่อนตัดกับชุดขาวของตัวละครได้สวยงามมาก แสงธรรมชาติที่ส่องลงมาทำให้ภาพดูฟุ้งฝันเหมือนอยู่ในเทพนิยาย การเลือกโลเคชั่นใน รักลิขิตฟ้า เซียนลิขิตใจ ช่วยส่งเสริมอารมณ์โรแมนติกได้เป็นอย่างดีจริงๆ
ช่วงที่พระเอกมองพระนางตอนเธอถือปลาวิเศษ แววตาเขาแสดงความประหลาดใจปนความภูมิใจอย่างชัดเจน ไม่ต้องใช้บทพูดเยอะแต่คนดูเข้าใจความรู้สึกทันที การแสดงผ่านสายตาใน รักลิขิตฟ้า เซียนลิขิตใจ คือจุดแข็งที่ทำให้เราอินไปกับตัวละครได้ง่ายมาก