ชอบรายละเอียดตรงที่เธอหยิบรูปขึ้นมาดูก่อนเปิดจดหมาย มันเหมือนการย้ำเตือนความทรงจำดีๆ ก่อนจะต้องเผชิญความจริงอันโหดร้าย การแสดงของนางเอกใน รักที่เข้าใจผิด สมจริงมาก โดยเฉพาะตอนมือสั่นขณะถือกระดาษ
ฉากแฟลชแบ็คที่ตัดสลับมาตอนเธออ่านจดหมาย มันช่วยเติมเต็มอารมณ์ได้สมบูรณ์แบบ เห็นภาพลูกสาววิ่งหาพ่อแล้วตัดกลับมาที่แม่ร้องไห้คนเดียว มันช่างมีความตัดกันที่เจ็บปวดสุดๆ ดูในเน็ตชอร์ตแล้วอินมาก
การเลือกให้เธอใส่ชุดเดรสสีแดงตัดกับฉากห้องสีอ่อนและน้ำตาที่ไหลไม่หยุด มันสื่อถึงความเจ็บปวดที่รุนแรงและโดดเด่นมากใน รักที่เข้าใจผิด ชุดสวยแต่ใจมันแตกสลาย ช่างเป็นภาพที่ติดตาคนดูจริงๆ
ชอบที่ฉากนี้ไม่มีดนตรีบีบอารมณ์มากเกินไป ปล่อยให้เสียงสะอื้นของนางเอกนำเรื่อง มันทำให้เรารู้สึกเหมือนแอบมองความทุกข์ของเธอจริงๆ ความเงียบในห้องกับเสียงกระดาษถูกขยำมันทรงพลังมาก
ฉากที่ตัดไปหาลูกสาวตอนเด็กๆ ที่วิ่งหาพ่อ มันยิ่งทำให้ความเจ็บปวดของแม่ทวีคูณขึ้น ใน รักที่เข้าใจผิด เด็กแสดงได้ธรรมชาติมาก สายตาที่มองตามพ่อมันทำให้คนดูจุกอกตามไปด้วย