ชอบฉากที่พระเอกนั่งดื่มไวน์คนเดียวในบรรยากาศมืดสลัว มันสื่อถึงความโดดเดี่ยวและความเจ็บปวดภายในใจได้ชัดเจนมาก ตัดสลับกับฉากความทรงจำในอดีตที่ทำให้คนดูอินไปกับความทุกข์ทรมานของเขา การดำเนินเรื่องในภรรยานักฆ่า เร็วและกระชับ ไม่ยืดเยื้อ ทำให้เราลุ้นไปกับตัวละครทุกวินาทีจริงๆ
ต้องชมเรื่องคอสตูมและการจัดฉากที่ประณีตมาก ชุดสูทสีน้ำตาลของพระเอกดูเท่และมีระดับ ตัดกับชุดสีดำของนางเอกที่ดูเย็นชาแต่สวยงาม ฉากคฤหาสน์ยามค่ำคืนก็ทำออกมาได้เหมือนในฝัน ดูแล้วรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในโลกของภรรยานักฆ่า จริงๆ แอปเน็ตชอร์ตทำภาพออกมาได้คมชัดมาก
ฉากที่ตัดย้อนกลับไปสมัยเรียน เห็นการกลั่นแกล้งที่เกิดขึ้น ทำให้เข้าใจปมในใจของตัวละครได้ลึกซึ้งขึ้น การแสดงของนักแสดงวัยรุ่นก็ทำได้ดีไม่แพ้ชุดปัจจุบัน เรื่องราวในภรรยานักฆ่า ไม่ได้มีแค่ความโรแมนติก แต่ยังมีดราม่าหนักๆ ที่ทำให้เราเอาใจช่วยตัวละครหลักให้ผ่านพ้นมันไปได้
แม้จะยังไม่มีฉากหวานซึ้งมาก แต่แค่สายตาคู่นี้ก็บอกอะไรได้มากมาย ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างพวกเขาน่าติดตามมาก โดยเฉพาะตอนที่พระเอกพยายามจะสื่อสารอะไรบางอย่างแต่นางเอกกลับทำเฉย ชวนให้อยากรู้ว่าจริงๆ แล้วเธอคิดอะไรอยู่ ดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วรู้สึกว่าภรรยานักฆ่า มีอะไรให้ตีความเยอะมาก
ฉากมื้อเช้าที่ดูหรูหราแต่เต็มไปด้วยความตึงเครียดระหว่างตัวละคร ทำให้รู้สึกเหมือนกำลังแอบดูความลับของครอบครัวมหาเศรษฐี การแสดงสีหน้าของนางเอกตอนจ้องมองพระเอกช่างทรงพลังมาก เหมือนมีอะไรซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้ม ดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วติดงอมแงม อยากดูต่อทันทีว่าเรื่องราวลึกลับในภรรยานักฆ่า จะจบลงอย่างไร