ชอบมุมกล้องที่จับภาพระยะใกล้ใบหน้าของตัวละครในพันธะพิษรัก มากๆ มันเห็นทุกการขยับของกล้ามเนื้อหน้าตา พระเอกชุดขาวดูเคร่งเครียดจนน่ากลัว ในขณะที่อีกฝ่ายพยายามทำตัวสบายๆ แต่ความกังวลมันซ่อนไม่มิด ฉากนี้บอกเลยว่าดราม่ากำลังจะระเบิดออกมาแน่ๆ คนแต่งชุดดำยืนถือดาบยิ่งเพิ่มความกดดันเป็นสองเท่า
รายละเอียดเล็กๆ อย่างพัดในมือตัวละครชุดชมพูในพันธะพิษรัก นี่แหละที่บอกความเป็นมืออาชีพ เขาใช้พัดเป็นพร็อพสื่ออารมณ์ได้ดีมาก ตอนโบกพัดดูชิลล์แต่ตอนกำพัดแน่นแสดงถึงความเครียดที่เริ่มปะทุ ฉากนี้แสงเงาสวยมาก แสงที่ลอดผ่านหน้าต่างมาตกกระทบชุดผ้าไหมมันวาววับ ดูแล้วแพงและขลังสุดๆ
ฉากนี้ในพันธะพิษรัก จัดวางองค์ประกอบภาพได้เทพมาก คนหนึ่งนั่งนิ่งเหมือนรูปปั้น อีกคนนั่งขยับพัดไปมาเหมือนพยายามกลบเกลื่อนความกังวล ส่วนคนยืนถือดาบก็จ้องมองอย่างระแวง ความสัมพันธ์ระหว่างสามคนนี้อบอวลไปด้วยความไม่ไว้ใจ ดูแล้วลุ้นว่าใครจะระเบิดอารมณ์ออกมาก่อนกัน การแสดงระดับนี้หาชมยากจริงๆ
ดูพันธะพิษรัก ฉากนี้แล้วรู้สึกอึดอัดแทนตัวละครจริงๆ ห้องกว้างๆ ที่มีแค่สามคนแต่ทำไมมันรู้สึกแคบจัง อาจจะเป็นเพราะความเงียบและความตึงเครียดที่แผ่กระจายไปทั่ว พระเอกชุดขาวนั่งหลังตรงแต่สายตาแหลมคมมาก ส่วนคนชุดชมพูพยายามยิ้มแต่รอยยิ้มนั้นดูฝืนสุดๆ ฉากนี้คือที่สุดของความดราม่าโดยไม่รู้ตัว
ฉากนี้ในพันธะพิษรัก ทำเอาใจสั่นเลยนะ พระเอกชุดขาวนั่งนิ่งแต่สายตาเหมือนจะกินคน ส่วนคนชุดชมพูถือพัดโบกไปมาแต่แววตากลับดูเศร้าลึกๆ บรรยากาศในห้องที่แสงเทียนสลัวช่วยขับอารมณ์อึดอัดได้ดีมาก ดูแล้วรู้สึกเหมือนเรานั่งอยู่ในห้องนั้นด้วยจริงๆ การแสดงสีหน้าละเอียดมาก ไม่ต้องพูดก็รู้เรื่อง