ชอบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างพัดลมที่ตัวละครชุดชมพูถือ ซึ่งมีตัวอักษรจีนเขียนไว้ ดูแล้วรู้สึกว่ามีเรื่องราวซ่อนอยู่ การที่เขาค่อยๆ กางพัดลมออกมาแล้วมองไปยังชายชุดขาว มันเหมือนเป็นการสื่อสารบางอย่างโดยไม่ต้องใช้คำพูด ฉากนี้ในพันธะพิษรัก บอกเลยว่าผู้กำกับใส่ใจในดีเทลมาก ทำให้คนดูอย่างเราต้องหยุดดูและตีความหมายไปด้วย
จังหวะที่ชายชุดดำถือดาบเดินเข้ามา มันเปลี่ยนบรรยากาศจากเงียบสงบเป็นตึงเครียดทันที สายตาที่เขามองไปยังทั้งสองคนดูมีเลศนัยบางอย่าง ทำให้คนดูอย่างเราต้องเดาว่าเขามาดีหรือมาร้าย ความขัดแย้งระหว่างความสงบของชายชุดขาวกับความดุดันของชายชุดดำในพันธะพิษรัก สร้างความน่าสนใจให้เนื้อเรื่องมากทีเดียว อยากดูต่อว่าบทสรุปจะเป็นอย่างไร
ฉากที่ตัวละครชุดชมพูเทชาใส่ถ้วยให้ชายชุดขาว เป็นฉากที่ดูธรรมดาแต่กลับสื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้งมาก การเคลื่อนไหวที่นุ่มนวลและสายตาที่จ้องมองกัน มันบอกเล่าความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างทั้งคู่ได้ดีโดยไม่ต้องมีบทพูดเยอะแยะ ดูแล้วรู้สึกอบอุ่นใจมาก เป็นฉากที่ประทับใจที่สุดในพันธะพิษรัก เลยก็ว่าได้
ต้องยกนิ้วให้ทีมเครื่องแต่งกายและฉากหลังของพันธะพิษรัก ที่เนรมิตบรรยากาศยุคโบราณออกมาได้สมจริงมาก ทั้งลวดลายบนเสื้อผ้า เฟอร์นิเจอร์ไม้แกะสลัก และต้นไม้บอนไซที่วางประดับ ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนย้อนเวลากลับไปในอดีตจริงๆ การผสมผสานระหว่างความสวยงามของภาพและความเข้มข้นของอารมณ์ตัวละคร ทำให้เรื่องนี้ดูเพลินมากจนวางไม่ลง
ฉากเปิดเรื่องในพันธะพิษรัก ทำเอาใจละลายทันทีเมื่อตัวละครชุดชมพูเดินเข้ามาหาชายชุดขาวที่กำลังจิบชา บรรยากาศในห้องที่เต็มไปด้วยเทียนส่องแสงระยิบระยับช่วยเสริมความโรแมนติกได้เป็นอย่างดี การแสดงสีหน้าของชายชุดขาวที่ดูเคร่งขรึมแต่แฝงความห่วงใย ช่างเป็นเคมีที่เข้ากันสุดๆ ดูแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองหลุดเข้าไปอยู่ในฉากนั้นจริงๆ