กำลังอินกับฉากจีบกันบนโซฟาในบงการร้ายให้รักฉัน อยู่ดีๆ ก็ตัดภาพไปงานศพที่ทุกคนใส่ชุดดำ ทำเอาผมอึ้งไปสามวิ! จากฉากที่ดูร้อนแรงและเต็มไปด้วยอารมณ์รักใคร่ กลับกลายเป็นความโศกเศร้าและความตายที่เงียบงัน การเปลี่ยนโทนภาพจากสว่างจ้าเป็นมืดหม่นแบบนี้ บอกเลยว่าคนเขียนบทเก่งมาก มันทำให้เราสงสัยทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างสองช่วงเวลานี้ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ซับซ้อนกว่าที่เห็นแน่นอน
ต้องยกนิ้วให้การแสดงของคู่พระนางในบงการร้ายให้รักฉัน เลยครับ ฉากที่เขาดันเธอจนล้มลงบนโซฟาแล้วคร่อมทับนั้น ไฟมันลุกโชนมาก แม้จะไม่มีบทพูดเยอะ แต่สายตาคู่นั้นสื่ออารมณ์ได้ชัดเจนเหลือเกิน เธอพยายามขัดขืนแต่ก็เหมือนจะแพ้ทางเขา ส่วนเขาก็แสดงออกถึงความหึงหวงและความต้องการที่ควบคุมไม่อยู่ ดูแล้วรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว เคมีแบบนี้หาชมได้ยากจริงๆ ในยุคนี้
ใครสังเกตบ้างว่าในบงการร้ายให้รักฉัน มีฉากที่ผู้ชายถือรูปถ่ายของเธอในชุดเดรสสีแดงพร้อมสร้อยคอเพชร ฉากนี้ดูหลอนและน่ากลัวมาก มันเหมือนเป็นการบอกว่าเขาไม่ได้แค่รักเธอ แต่เขาต้องการ 'ครอบครอง' ตัวตนของเธอไว้ทั้งหมด รูปถ่ายนั้นดูเหมือนจะเป็นกุญแจสำคัญบางอย่าง หรืออาจจะเป็นหลักฐานที่ชี้ให้เห็นถึงอดีตที่เจ็บปวด การใส่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ทำให้เนื้อเรื่องดูมีมิติและน่าค้นหาขึ้นเยอะเลย
ดูบงการร้ายให้รักฉัน แล้วรู้สึกเหมือนนั่งอยู่บนกองไฟเลย ฉากที่เธอพยายามผลักอกเขาออกแต่เขาก็จับมือเธอไว้แน่น มันสื่อถึงการต่อสู้ระหว่างเหตุผลกับอารมณ์ได้อย่างชัดเจน ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งของเธอ กับแววตาที่มุ่งมั่นของเขา ทำให้เราไม่รู้ว่าสุดท้ายใครจะเป็นผู้ชนะในเกมนี้ ฉากจบที่เธอมองขึ้นไปบนเพดานด้วยสายตาว่างเปล่า ยิ่งทำให้ใจหาย มันช่างเป็นตอนจบที่ทิ้งปมไว้ให้คิดตามจริงๆ
ฉากเปิดเรื่องในบงการร้ายให้รักฉัน ช่างทำเอาคนดูหายใจไม่ทันจริงๆ การที่เธอในชุดสีแดงเข้าหาเขาอย่างดุดันบนโซฟาสีขาว สร้างความขัดแย้งทางสายตาที่งดงามมาก แววตาของเขาที่ดูสับสนปนหวาดหวั่น กับท่าทีของเธอที่เหมือนจะครอบงำทุกอย่าง ทำให้รู้สึกถึงเกมอำนาจที่กำลังดำเนินอยู่ บรรยากาศในห้องที่เงียบสงัดยิ่งขับเน้นเสียงหัวใจที่เต้นแรงของคนดูให้ดังขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะกลั้นหายใจตามพวกเขาไปเลย