การถ่ายทำใต้แสงจันทร์ในตำนานเทพดาบวัยเยาว์สร้างบรรยากาศเหงาจับใจ สองหญิงยืนมองฟ้าพร้อมน้ำตาในดวงตา เหมือนรอคอยบางสิ่งที่ไม่มีวันกลับมา โทนสีฟ้าเข้มกับแสงแดงจากโคมไฟตัดกันสวยงามแต่ก็เจ็บปวดในใจคนดู
ฉากเปิดเรื่องในตำนานเทพดาบวัยเยาว์ที่เด็กน้อยยืนข้างชายผมเงินบนสะพานหมอกคลุม ดูแล้วรู้สึกว่ามีเรื่องราวใหญ่หลวงซ่อนอยู่ สายตาของเด็กดูผู้ใหญ่เกินวัย ส่วนชายผมเงินก็ดูมีภาระหนักใจ ใครจะรู้ว่าเบื้องหลังคือความสูญเสียที่กำลังจะเปิดเผยในภายหลัง
ในตำนานเทพดาบวัยเยาว์ เสื้อขาวที่แม่กอดไว้ไม่ใช่แค่ผ้าธรรมดา แต่คือสัญลักษณ์ของลูกที่จากไป ลวดลายปักละเอียดอ่อนแสดงถึงความใส่ใจในการเตรียมตัวให้ลูก แม้ในยามเศร้าที่สุดก็ยังอยากให้เห็นลูกสวยงามที่สุด รายละเอียดเล็กๆ นี้ทำให้เรื่องลึกซึ้งขึ้นมาก
นักแสดงที่รับบทแม่ในตำนานเทพดาบวัยเยาว์แสดงได้สุดยอดมาก ตั้งแต่สีหน้าเศร้าสลดจนถึงร้องไห้โฮแบบควบคุมไม่ได้ ทุกการเคลื่อนไหวของมือที่กอดเสื้อลูกสื่อถึงความเจ็บปวดที่คำพูดไม่สามารถบรรยายได้ ดูแล้วรู้สึกเหมือนเราเป็นแม่คนนั้นจริงๆ
ก่อนจะเห็นแม่ร้องไห้ ในตำนานเทพดาบวัยเยาว์มีฉากเทียนเล่มเดียวบนโต๊ะไม้เก่า แสงริบหรี่สะท้อนความโดดเดี่ยวและความหวังที่ใกล้ดับสูญ ฉากนี้เตรียมอารมณ์คนดูให้พร้อมรับความเศร้าที่จะตามมาอย่างสมบูรณ์แบบ เป็นการใช้แสงและเงาได้ชาญฉลาดมาก