ในตัดญาติขาดรัก ขอรวยคนเดียว ดูเหมือนทุกคนจะมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกันหมด พระเอกดูเหมือนจะไว้ใจนางเอกแต่ก็ยังมีท่าทีระแวง ส่วนตัวละครชายอีกคนที่ใส่สูทสีเทาดูเหมือนจะเป็นคนกลางแต่ก็อาจมีแผนการของตัวเอง การเดาใจตัวละครนี่แหละที่ทำให้เรื่องน่าติดตาม
ชอบวิธีที่ผู้กำกับใช้แสงในตัดญาติขาดรัก ขอรวยคนเดียว โดยเฉพาะฉากที่อยู่ในออฟฟิศที่มีแสงสว่างแต่กลับให้ความรู้สึกอึดอัด เหมือนแสงนั้นกำลังส่องให้เห็นความลับที่ตัวละครพยายามซ่อนไว้ การถ่ายทำแบบนี้ช่วยเสริมอารมณ์ดราม่าได้ดีมาก ดูแล้วรู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์จริง
สิ่งที่ทำให้ตัดญาติขาดรัก ขอรวยคนเดียว ต่างจากเรื่องอื่นคือการใช้บทพูดที่น้อยแต่มีความหมายมาก แค่ประโยคสั้นๆ จากพระเอกก็ทำให้คนดูเข้าใจสถานการณ์ได้ทันที ไม่ต้องอธิบายยาวเหยียด การที่ตัวละครใช้สายตาและสีหน้าสื่อสารกันมันทำให้เรื่องดูมีมิติและน่าติดตามมากขึ้น
ดูตัดญาติขาดรัก ขอรวยคนเดียว จบแล้วต้องกดดูซ้ำทันที เพราะมีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่พลาดไปตอนดูครั้งแรก เช่น การที่นางเอกมองไปที่ลิ้นชักก่อนจะเปิดมัน หรือการที่พระเอกกำมือแน่นตอนเห็นสมุดบันทึก สิ่งเหล่านี้ทำให้รู้ว่าเรื่องนี้มีชั้นเชิงมากกว่าที่คิดไว้ตอนแรก
ชอบวิธีที่ผู้กำกับใช้การแสดงสีหน้าแทนบทพูดเยอะๆ ในตัดญาติขาดรัก ขอรวยคนเดียว โดยเฉพาะฉากที่พระเอกเห็นตัวเลข ๕๑๒ บนโต๊ะแล้วตาโตเป็นไข่ปลา มันสื่อถึงความช็อกได้ดีมาก ไม่ต้องมีคำอธิบายยาวเหยียดก็เข้าใจอารมณ์ตัวละครได้ทันที ดูแล้วลุ้นตามทุกเฟรม