ชอบฉากที่นางเอกชุดม่วงเขียนใบสั่งยาในดาบเทพ มากๆ ดูเป็นผู้มีความรู้และสุขุม แต่พอมองไปที่ชุดขาวแล้วรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่มองไม่เห็น การตัดสลับระหว่างใบหน้าที่เรียบนิ่งกับมือที่กำลังเขียนหนังสือมันสื่ออารมณ์ได้ดีมาก คนดูอย่างเราแค่เห็นก็เดาได้ว่าเรื่องวุ่นๆ กำลังจะเกิดขึ้นแน่ๆ ในตระกูลนี้ การวางตัวละครแต่ละคนมีมิติมาก
ดูดาบเทพ แล้วต้องบอกว่านางเอกชุดขาวนี่คือตัวแม่แห่งการวางแผนจริงๆ ยืนดูคนรับใช้พัดเตาไฟด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ในมือกลับแอบใส่ยาพิษหรืออะไรสักอย่างลงไป ฉากนี้เล่นกับจิตวิทยาคนดูได้ดีมาก ทำให้เราสงสัยว่าเธอแค้นอะไรกันแน่ และคนที่กินยานี้จะเป็นใคร ความตึงเครียดมันค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่ต้องใช้เสียงดัง
ฉากในครัวของดาบเทพ นี่แหละจุดเปลี่ยนสำคัญ แม้จะเป็นแค่ห้องเล็กๆ แต่กลับเป็นสมรภูมิรบทางความคิด นางเอกชุดขาวกับคนรับใช้ที่ดูไม่มีพิษมีภัย แต่จริงๆ แล้วอาจจะเป็นหมากสำคัญก็ได้ การที่เธอเลือกมาลงมือเองแทนที่จะสั่งลูกน้อง บอกเลยว่าตัวละครนี้มีความเด็ดขาดและอันตรายมาก คนดูต้องจับตามองทุกฝีก้าวของเธอจริงๆ
ต้องชื่นชมการแสดงในดาบเทพ โดยเฉพาะฉากที่นางเอกชุดขาวมองหม้อต้มยา สายตาของเธอมีความมุ่งมั่นผสมกับความเย็นชาที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ไม่ต้องใช้บทพูดเยอะเลย แค่สีหน้าก็บอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดได้แล้วว่าเธอพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเป้าหมาย การสร้างตัวละครแบบนี้ทำให้คนดูรู้สึกทั้งกลัวและอยากเอาใจช่วยในเวลาเดียวกัน
รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในดาบเทพ อย่างเช่นซองกระดาษที่นางเอกชุดขาวถืออยู่ มันคือจุดเริ่มต้นของพายุเลยก็ว่าได้ การที่เธอค่อยๆ เทผงลงไปในหม้ออย่างใจเย็น แสดงให้เห็นว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอทำเรื่องแบบนี้ ความคุ้นชินในการกระทำผิดทำให้ตัวละครนี้น่ากลัวขึ้นไปอีก คนดูอย่างเราทำได้แค่รอชมว่าแผนนี้จะสำเร็จหรือไม่