จุดพีคของคลิปนี้ไม่ใช่แค่การทะเลาะเบาะแว้ง แต่อยู่ที่รายละเอียดเล็กๆ อย่างนาฬิกาพกที่ตกแตกกลางพื้น เมื่อหญิงสาวในชุดสีแดงก้มลงไปเก็บและเปิดดูรูปข้างใน แววตาของเธอเปลี่ยนไปทันที มันสื่อถึงอดีตที่เจ็บปวดหรือความทรงจำที่สำคัญมาก ฉากนี้ในครั้งหนึ่งเราเคยมีบ้าน ทำได้ดีมากในการใช้วัตถุเล่าเรื่องโดยไม่ต้องพูดเยอะ คนดูสัมผัสได้ถึงความเศร้าและความแค้นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดราตรีสวยหรู
ชอบฉากที่ตัวละครหลักยืนเผชิญหน้ากันบนเวทีมาก คำพูดแต่ละประโยคเหมือนมีดที่กรีดลึกเข้าไปในใจคู่สนทนา สีหน้าของชายใส่แววที่ดูทั้งโกรธและสับสน ตัดกับหญิงชุดทองที่ยิ้มอย่างมีเลศนัย ช่างเป็นภาพที่สะท้อนความซับซ้อนของมนุษย์ได้ดีจริงๆ การดูครั้งหนึ่งเราเคยมีบ้าน ผ่านแอปเน็ตชอร์ต ให้ความรู้สึกเหมือนได้นั่งดูละครเวทีสดๆ ที่มีอารมณ์ร่วมสูงมากจนลืมเวลาไปเลย
ตัวละครหญิงในชุดสีแดงคือจุดสนใจของเรื่องนี้จริงๆ การเดินเข้ามาของเธอเต็มไปด้วยพลังและความมุ่งมั่น แม้จะโดนมองด้วยสายตาแปลกๆ จากคนรอบข้าง แต่เธอไม่หวั่นไหว ฉากที่เธอจ้องมองชายคนนั้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามและความเจ็บปวด มันทำให้คนดูเอาใจช่วยเธออย่างมาก เนื้อเรื่องในครั้งหนึ่งเราเคยมีบ้าน วางปมตัวละครได้น่าสนใจมาก อยากรู้ว่าเธอจะแก้แค้นหรือให้อภัยกันแน่
งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จมักมีแต่รอยยิ้ม แต่เรื่องนี้กลับเผยให้เห็นด้านมืดของการแข่งขันและอำนาจ ฉากที่พนักงานถูกรุมทำร้ายหรือกดดันจนล้มลง มันสะท้อนความจริงโหดร้ายของโลกธุรกิจได้เจ็บแสบมาก ตัวละครแต่ละตัวมีมิติ ไม่ใช่แค่ดีหรือเลวอย่างเดียว การดูครั้งหนึ่งเราเคยมีบ้าน ทำให้เราได้คิดตามว่าถ้าเราตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น จะเลือกยืนอยู่ฝั่งไหนดี
บรรยากาศงานเลี้ยงประจำปีของบริษัทดูหรูหราและน่าตื่นเต้น แต่กลับกลายเป็นฉากดราม่าที่บีบหัวใจเมื่อมีชายคนหนึ่งล้มลงบาดเจ็บกลางพรมแดง ความตึงเครียดพุ่งสูงขึ้นทันทีที่ทุกคนหันไปมอง โดยเฉพาะหญิงสาวในชุดสีแดงที่ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเหตุการณ์นี้ การดำเนินเรื่องในครั้งหนึ่งเราเคยมีบ้าน เร็วและกระชับมาก ทำให้คนดูต้องจ้องหน้าจอไม่กระพริบตาเพราะอยากรู้ว่าใครคือคนร้ายตัวจริง